‘Och ja, tandjes hè.’ Ik hoor het mezelf nu zeggen tegen ouders met donkere kringen onder de ogen en kwijlende baby’s. Melktandjes die doorkomen, ik weet het nog zo goed. Soms waren ze er ineens, maar meestal ging het gepaard met onverklaarbare huilbuien, een hoop gekwijl en ja, helaas voor ons soms ook slaaparme nachten.

De eerste paar keer ontdekte ik pas achteraf dat alle stress te maken had met een doorkomende tand, later gooide ik het daar bij voorbaat op. ‘Het zal dat wel weer zijn…’ Zoals ik dat nu ook doe met mijn eigen chagrijnige buien en het ‘maandelijkse ongemak van vrouwen’. Maar dat terzijde.

Inmiddels krijgen we geregeld bezoek van de ‘tandenfee’. Mijn kinderen gaan van melktandjes naar grote-mensen-tanden en trekken de kleine tandjes eigenhandig uit hun mond, alles voor een cadeautje van die lieve fee. Diezelfde melktandjes waar we al die drama’s voor hebben moeten doorstaan toen ze doorkwamen. Die verdwijnen nu weer allemaal uit dat mondje!

Ja, zo gaat het. Ik weet het. Kleine kinderen worden groot. En dat is maar goed ook.

Ik heb ooit in een dromenencyclopedie gelezen dat uitvallende tanden symbool staan voor verandering. Dat vind ik inmiddels logischer dan ooit, want mijn kinderen veranderen en mijn leven verandert met hen mee. Tanden zijn een doorlopend thema in het leven van een kind. In het leven van een mens misschien wel.

Toch vrees ik nu al de tijd dat mijn kinderen toe zijn aan een beugel…

Reacties

reacties


1.058 views | Geschreven door

5 reacties

  1. peterzunneberg

    Je kunt natuurlijk even wachten en zien hoe het gebit eruit komt te zien. Kleine imperfecties hoeven geen probleem te zijn. Mijn kinderen hebben uiteindelijk zelf besloten dat een gebitscorrectie wenselijk is. De oudste loopt nu een maand met een beugel, de jongste is volgende week aan de beurt. Een aanvullende verzekering is tegen die tijd wel aan te bevelen 😉

  2. hetklopt

    Kinderen hoeven niet allemaal veroordeeld te worden tot een standaardgebit. Het gaat primair om de gebruiksmogelijkheden. Kleine onvolkomenheden hebben zo ook hun charme.

  3. tinekehoningh

    Ik zit midden in een tandenperiode. Zoonlief krijgt zijn zevende tand en dat gaat gepaard met gegil.
    Ligt-ie het ene moment nog heerlijk te tijgeren, het volgende loopt hij rood aan en gilt alles bij elkaar.
    Kom daar maar eens achter. Dat dat tanden zijn, bedoel ik. Dat duurde toch echt wel vier tanden. Maar goed. Dit is nummer zeven.
    Even doorbijten…