Sinds deze week is het officieel:  we hebben een brugpieper in huis. De eerste week op de middelbare school – of het Voortgezet Onderwijs, ook goed – is begonnen. Het is de start van een mooie, nieuwe fase. Beetje spannend, maar de puber heeft er ook wel zin in.

Slungellijf

Daar gaat ie dan, grote rugzak op z’n rug. Ik kan niet zeggen: ‘Grote rugzak, waar ga je met dat jochie heen.’ Want tjonge, wat is hij gegroeid de laatste weken, het laatste half jaar. Ten eerste z’n lijf. De ene na de andere lange broek hebben we apart gelegd. Hoog water in de polder is niet helemaal zijn ding. Zo’n lijf is ook zo heerlijk slungelig. Armen en benen vliegen alle kanten op. Niets in verhouding en toch klopt het. Oh, en die voeten. Je knippert even met je ogen en zijn schoenen zijn alwéér te klein.

Droge humor

Behalve dat z’n lijf zo gegroeid is, merk ik ook dat hij in andere dingen gegroeid is. Ik kan heel veel dingen noemen (komt vast nog wel eens terug in een blog), maar wat bijvoorbeeld heel verrassend is: zijn gevoel voor humor. Je kunt pubers (of tieners) niet zomaar meer voor de gek houden, omdat flauwe grappen direct worden doorzien. Hij kan ook met een stalen gezicht opeens iets heel droogs zeggen, wat ons dan allebei regelmatig verrast.

Juf, docent en mevrouw

Het groeien gaat soms geleidelijk en soms met enorme spurts. Als ouders proberen we mee te groeien. De eerste schooldag? Het was best spannend. Alles is nieuw en zelfs als ouder ben ik wat onzeker. De juf heet ineens docent en mevrouw. En er moesten boeken worden gekaft. Zelfs dat is gelukt, zonder een groot gezinsconflict (en de puber heeft ook zelf met wat hulp boeken gekaft). Dat geeft goede moed.

Hoe was je dag?

Aan het eind van de eerste dag wacht ik de puber thuis op. Het was weer even wennen, alleen in huis met de hond. Maar ‘t was ook wel weer fijn. ‘Hoe was je eerste dag? Leuke klas en mentor?’ ’Oh, was wel leuk. Mag N even wat drinken hier, voor ik naar vriendje B toe ga?’ ‘Tuurlijk mag dat, pak ook maar wat lekkers.’ Samen zitten ze aan de keukentafel en praten nog even na. Maar niet over school. Dat komt heel veel later pas. Mam moet nog even geduld hebben.

Annemarie Gerbrandy en Yvonne Schoolderman, allebei ouder van puberzonen, schrijven op Ouders Onderling om de beurt een blog aan elkaar, waarin zij hun ervaringen, problemen en vragen delen over dagelijkse puberdingen. Yvonne heeft een tiener van 12, die van Annemarie zijn 16 en 14. Zij doen dit niet alleen om elkaar een hart onder de riem te steken, maar voor alle puberouders. Want hoewel geen tiener gelijk is, is de puberfase een uitdaging voor ouder en kind. Lees lekker met ons mee en schrijf je eigen mening, ervaring of vraag in de comments.

Reacties

reacties


1.843 views | Geschreven door