Moeder: “Maar ik denk wel, wij zijn de baas.”Opvoeden doe je zo
Interviewer: “Zijn jullie de baas?”
Vader: “Ja natuurlijk, dat is helemaal geen discussiepunt!”
Moeder valt bij: “Ja, uiteindelijk laat je niet over je heenlopen.”

Ik kijk VPRO’s thema-uitzending ‘Alles voor je kind’ terug op uitzending gemist en kan een hardop “Hi hi hi” niet onderdrukken. Want ja, ik zou het kunnen zijn die zegt dat ik de boel echt wel onder controle heb hoor! Al was het maar om mezelf te overtuigen omdat ik eigenlijk gewoon maar een dotje doe. En hoe erg is dat eigenlijk, gewoon zomaar wat doen als het over opvoeden gaat?

VPRO thema: Alles voor je kind
VPRO’s thema zond op donderdag 11 april jl. ‘Alles voor je kind’ uit. Verwennen we onze kinderen niet teveel? Zijn we niet een beetje te druk met onszelf? En wat nu als we onze kinderen eens 40 dagen niet zouden verwennen? De VPRO filmt thuis bij twee gezinnen die deze uitdaging aangaan. Daarnaast nemen drie programmakers hun eigen opvoeding met de camera onder de loep.

40 dagen niet verwennen
Twee echtparen gaan hun kinderen 40 dagen niet verwennen. Echtpaar één heeft twee dochters. De oudste is een wijs meisje van tien dat heel veel onderhandelt en dat heeft ze niet van een vreemde. Ouders: “Zal ik dan koken of jij? Misschien moeten we vaste tijden invoeren waarop de kinderen gaan slapen, ja vind je, ja we gaan dit echt even goed proberen, nee we gaan dit dóen. Toch?” Om de 40 dagen zonder verwennen door te komen stellen ze een schema op waarin ze dingen vastleggen. “Dat is echt heel serieus hoor!” zeggen ze gierend van de lach en ze zijn ook heus wel de baas (zie alinea 1).

Echtpaar twee is jong (allebei 25) maar desalniettemin volhardend in hun missie om van de twee kinderen goede mensen te maken. De moeder zegt: “Ik ben helemaal niet opgevoed, er waren regels en die waren er om orde te houden, niet om van mij een goed mens te maken.” “Die zit!”, zeg ik hardop tegen mijn computer. Ze wil het duidelijk anders doen en begint eveneens over regels en structuur zoals eten op gezette tijden.

Verwennen is dus, uhmmm
Bij verwennen denk ik direct aan materiaal of aandacht. Of eigenlijk aan teveel aandacht en teveel materiaal. Net zoals de kinderen die in de documentaire aan het woord komen en het hebben over hamburgers en computerspelletjes. Beide ’40-dagen-stellen’ beginnen echter direct over het stellen van regels, het opstellen van een schema en vooral over het bieden van structuur. Ik ben dan misschien wat kort door de bocht, maar is structuur dan ineens het sleutelwoord?

In hun sop laten gaar koken!
Nou, ook weer niet helemaal. In de documentaire komen diverse specialisten zoals Willem de Jong (auteur van ‘Het verwende kind syndroom’) aan het woord. Hij zegt dat we kinderen te jong houden, dat we geen weerbare individuen creëren. Kinderen moeten ongemak leren ervaren, ze moeten fouten maken en daarmee om leren gaan, laat ze maar op hun snotter vallen! Wij ouders willen ze daar juist voor behoeden en zadelen de maatschappij uiteindelijk op met kinderen die niet kunnen omgaan met teleurstellingen. Bedoel je het goed, heb je het uiteindelijk gedaan!

De homevideo’s
De programmamakers die hun eigen kinderen filmen herkennen dit in de watten leggen van hun kinderen zeker. Ze vragen zich af en bevragen hun directe omgeving of hun kind verwend is. Soms hoor je de opluchting. “Oh, je vindt mijn kind niet verwend, wat fijn!” We vinden het dus belangrijk dat ons kind niet verwend is. Logisch zou ik bijna zeggen, we willen allemaal mooie, succesvolle, lieve, creatieve, grappige, zelfstandige etc. etc. individuen op de wereld zetten. Maar geen van de ouders heeft het over dat weerbare, de programmamakers niet en ook de ’40-dagen-stellen’ niet. Niemand zegt: “Nou, mijn Troy heeft vandaag zo lekker veel fouten gemaakt, ik ben daar dus echt super trots op!” Terwijl dat dus eigenlijk goed zou zijn. En ik?

Verwennen is dus?
Het wordt me steeds duidelijker dat je je kind sneller verwent dan je denkt. Dat verwennen uit meer bestaat dan materiaal en aandacht en dat goed opvoeden meer is dan het bieden van structuur enzo. Het gaat er vooral om dat je je kind voorbereidt op een zelfstandig leven in de grote (boze) buitenwereld. Laat hem maar op z’n snotter gaan (aldus Willem de Jong, misschien kan hij daar nog wel even een ander woord voor verzinnen btw.) Ja logisch en oh, hoe herkenbaar, want was ik niet degene die haar zoon het liefst naar de overkant van het zwembad had geduwd om hem te laten winnen? Ook ik wilde hem behoeden voor een mogelijk falen. Ik had het alleen nooit onder de term ‘verwennen’ geschaard. Dus ik kan hem beter ook niet laten winnen als we een spelletje spelen, dat is namelijk verwennen. Hmmm, niks is natuurlijk zo zwart wit als de opvoedgoeroe het stelt, maar het levert toch een nieuw inzicht op.

Absoluut een kijktip
Hoe voed je je kind op in een wereld die nooit stilstaat, allebei de ouders werken en het schuldgevoel dus aan je knaagt? Hoe bied je je kinderen structuur en zekerheid en maak je ze tegelijkertijd weerbaar? Mooie vragen, mooie eerlijke documentaire en daarom ouders, bekijk VPRO’s thema. Het is een feest der herkenning want “Jullie doen ook gewoon maar wat” en tegelijkertijd biedt het duidelijke handvatten om iets mee te doen. De herhaling wordt uitgezonden op 1 mei, 11.40 uur, Nederland 2 of kijk wanneer je wilt via uitzendinggemist.nl .

Reacties

reacties


1.058 views | Geschreven door

één antwoord