Ons kind moest acuut worden opgenomen en kreeg een zuurstofmasker met vernevelaar. Hij verbleef daarna enkele dagen in het ziekenhuis. Het ergste was dat ik de ademhaling van mijn zoon niet zo drastisch slecht vond. ‘Dat is eigenlijk meestal zo – soms erger’, zei ik tegen de arts.

Uiteindelijk bleek dat hij al ruim een half jaar een veel te lage medicatie had gehad. ‘Die had al lang verhoogd moeten worden’, zei de arts. Maar ondanks meerdere bezoeken aan andere artsen de maanden ervoor, had niemand ons dat gezegd – of de klachten blijkbaar serieus genomen. Wij waren zelf ook aan de klachten van ons zoontje gewend geraakt, en merkten pas het enorme verschil toen het na het ziekenhuisbezoek honderd keer beter met hem ging.

Kinderastma

Astma is een chronische ontsteking van de luchtwegen. Een astmapatiënt wordt erg benauwd en gaat vaak hoesten als de luchtwegen sterker zijn belast dan normaal, bijvoorbeeld door allergie, verkoudheid of inspanning. Volgens de hiervoor genoemde arts mag er eigenlijk bij jonge kinderen nog niet worden gesproken van astma, omdat de luchtwegen nog in ontwikkeling zijn – het kan een kwaal zijn waar ze overheen groeien. Toch is er zeker medicatie nodig om kinderen bij deze lang aanhoudende luchtwegontstekingen te helpen (en bijvoorbeeld longontsteking te voorkomen).

Geen exacte wetenschap

Het zal alle ouders met een kind met een chronische aandoening bekend voorkomen: iedereen heeft een eigen mening over de ziekte en hoe het te behandelen: familie, kennissen, artsen en andere zorgverleners. Het maakt je soms wanhopig, en zelf onderzoek doen via deskundige bronnen (en natuurlijk Google je ook gewoon even) maakt het alleen maar erger. De medische wetenschap is verre van exact. Met goede bedoelingen, zeker: als uit een onderzoek blijkt dat behandeling x waarschijnlijk het beste werkt bij verschijnselen die waarschijnlijk duiden op y en waarschijnlijk de minste bijwerkingen heeft, kies je voor deze behandeling. Maar er zijn zoveel aspecten waar rekening mee gehouden moet of kan worden, dat uit elk onderzoek weer iets anders komt.

Welke luchtwegmedicatie?

Wij, als ouders, hebben gemerkt dat er in astmaland een hevige discussie gaande is over de beste behandeling. Vaak wordt er bij kinderen gekozen voor een combinatie van een luchtwegverwijder in de vorm van een sympathicomimeticum (zoals Ventolin) en een ontstekingsremmer in de vorm van een (matig) sterke corticosteroïde (zoals Flixotide). De luchtwegverwijder is bedoeld om acute astma-aanvallen te onderdrukken en de ontstekingsremmer om de ontsteking te blijven tegengaan met de hoop dat het kind later zonder kan en de astma grotendeels of geheel is genezen. Er zijn echter felle tegenstanders van deze behandeling: deze mensen vinden dat er te veel gevaar bestaat op chronische bijwerkingen, bijvoorbeeld op de lichamelijke groei en hormonale rijping van het kind. Sommige ouders gebruiken daarom alleen de luchtwegverwijder. Maar luchtwegverwijders staan wel op de dopinglijst van sporters. Andere artsen wijzen er echter weer op dat de bijwerkingen zeer gering zijn en nooit is bewezen dat er chronische effecten optreden. Verschillen in theorie en praktijk leiden ertoe dat niemand echt kan weten hoe het zit.

Maar wat moet ik dan doen?

Blijf als ouder achter je eigen keuze staan en blijf kijken hoe je kind op de behandeling reageert, en durf deze als het nodig is te veranderen. Bij ons zoontje werkte de nieuwe behandeling goed en we proberen af en toe of hij al van de medicatie af kan. We hebben nu vertrouwen in de toekomst!

Reacties

reacties


3.685 views | Geschreven door , eindredactie door