Het gele fietsje van mijn zoon staat op Marktplaats. Een vrouw heeft interesse. ‘Het is rustig op haar werk. Ze komt hem zo halen’, leest mijn man de mail voor.

Even later gaat de bel. Ik krijg een stevige handdruk en kordaat loopt de vrouw door naar de achtertuin. Ze geeft mijn man het afgesproken bedrag en tilt zonder moeite het fietsje door het huis. Buiten trekt ze de enorme deur van haar wagen open en zet de aankoop rechtop achterin.

De toegestroomde buurtkinderen zijn onder de indruk, onze buurman kijkt bezorgd. Een meisje vraagt: ‘Is dat fietsje stuk?’ We lachen. De vrouw stapt in en haar collega geeft gas. Ze negeren het verbodsbord en slaan rechtsaf. ‘Ambulances mogen dat’, fluister ik in het oor van mijn zoon.

Soms sta ik zelf nog meer te jubelen van dingen die gebeuren dan mijn kinderen. 🙂

Reacties

reacties


971 views | Geschreven door

Over de auteur

Oprichter van OudersOnderling en journalist, tekstschrijver en redacteur bij De Schrijfzolder. Analyseert boodschappenbriefjes en verzamelt slechte slogans. Zoon en dochter. Afwijking: pareidolia.