FreakshowDe meeste mensen lijden aan een bepaalde mate van conformisme. Volwassenen zijn meestal onzeker en lopen daarom maar achter de massa aan of praten de massa na. Dat vind ik zelf ook handig, want dan hoef ik niet na te denken. Maar ik denk dat veel vervelende dingen in de wereld worden veroorzaakt door deze nare afwijking. Tijd dus om te proberen je kinderen niet in dezelfde val te laten lopen, zodat zij wel bewust, open, sympathiek én zichzelf worden of blijven. Vijf tips voor jou en je kinderen.

1. Jezelf zijn
Wat papa/mama doet zal wel goed zijn. Als je het zélf aandurft jezelf te zijn (door de omgeving dan wellicht aangeduid als ‘goed gek’), zullen je kinderen ook geen xenofoobjes worden en wel van het al te rechte pad durven af te wijken. Dus toch wel gewoon in je pyjama voor het raam dansen met de muziek hard aan en je peuter in je armen. Dag buurvrouw!

2. Je kind opvoeden
Bij de opvoeding hoort ook, vind ik, dat je aan je kinderen rationeel uitlegt dat zij zichzelf mogen zijn. Mijn zoontje zei ooit: ‘Nee, die wil ik niet, die is roze – roze is voor meisjes en blauw voor jongens.’ Zijn uiteindelijke keuze laat ik aan hem over, maar ik maak hem dan wel duidelijk dat hij moet kiezen wat hij zelf wil, niet wat ‘hoort’ – roze en blauw is voor iedereen.* Soms draai ik een vrije keuze terug. Toen mijn zoontje op voorbijganger afstormde met de woorden ‘brainzz…’ heb ik hem toch wat minder zombiefilms laten kijken.

3. Bewust leven
Als je bewust leeft, praat je anderen niet blindelings na, maar denk je zelf na en kijk je naar de werkelijkheid. ‘Die Marokkanen’ en ‘die vieze spinnen’ bestaan grotendeels uit een grote gedeelde fantasie over een niet bestaand monster onder het bed (xenofobie dus). Onzin is voor een kind even werkelijk als voor een blinde ouder zelf. Kleine kinderen zijn nou eenmaal papegaaitjes (‘nee nee papa, nu moet je eens even goed naar mij luisteren’) en denkbeelden apen ze even hard na.

4. Niet toegeven aan groepsdruk
Het is echt niet erg als jouw kinderen geen crocs dragen en je dochter geen zuurstokroze fiets heeft. Onbegrip van de andere ouders moet je kunnen verdragen. Zoals jij en je kinderen thuis zijn, zo moeten jullie ook buitenshuis kunnen zijn (al zou ik niet naakt over straat lopen, zeker niet in de winter). Bovendien valt het anders-zijn in de praktijk wel mee. Mijn zoontje had wel eens staartjes in het haar als hij naar de peuters of de opvang ging, en ik heb er nooit iets negatiefs over terug gehoord.

5. Sympathiek zijn
Jezelf zijn is niet hetzelfde als asociaal zijn. Dat geldt net zo goed voor je kinderen: ze mogen dus niet altijd alles wat ze willen. Lief zijn voor anderen is in de wereld anno nu niet meer zo trending, maar de hippies hadden gewoon gelijk: als je liefde uitstraalt, krijg je het ook weer terug 😉

Samengevat
Wil je dat je kinderen zichzelf kunnen zijn en niet onzeker worden, en dat de wereld een stukje beter en gekker wordt? Leef dan zelf bewust, wees jezelf, voed je kind op en wees sympathiek. Wees goed gek.

*) Biologisch gezien hebben de meeste kleine kinderen een voorkeur voor rood. De standaard lievelingskleuren daarna blijken cultureel bepaald te zijn, en in verschillende culturen dus ook verschillend (conformistisch dus).

Reacties

reacties


795 views | Geschreven door

Over de auteur

Hallo! Ik ben in eerste instantie huisvader met twee kinderen (5 en 1). Verder ben ik Nederlands taalkundige met een eigen tekstbureau. Lezen, peinzen en de door mijzelf opgerichte wereldklassieker-leesclub zijn mijn grootste hobby's.