Een bijzonder kind_en dat is hetEen kind als zovele. Een kind als geen ander. Ons bijzondere kind.

Elk kind is bijzonder, maar het wordt anders als je kind niet meekomt op school. Als het concentratieproblemen heeft en jonger lijkt dan zijn kalenderleeftijd. Als het anders praat en een afwijking aan zijn gehemelte blijkt te hebben. Als het zich anders gedraagt dan andere kinderen, geen gevaar ziet, door het leven huppelt. Als schoolprestaties zwaar onder de maat zijn.

Als het uit de baarmoeder is, sta je het meteen af ter controle en bij gebleken bijzonderheid blijft dat zo. Al negen jaar geven wij ons kind met enige regelmaat af. Alstublieft en maakt u er eens iets moois van. Aan het consultatiebureau, de kinderarts. Aan de logopedist, de revalidatiearts, de orthopedagoog, de fysiotherapeut, de optometrist, de ergotherapeut, de kinderarts, de IB’er, de ILA-coach, de psycholoog. Het bijzondere kind ziet meer instanties in zijn nog korte leven dan hem en zijn ouders lief is.

En dan valt het finale oordeel. Er valt geen label op het bijzondere kind te plakken. Zijn bijzonderheid is een op zichzelf staand iets. Met een paar adviezen wordt hij de wereld ingestuurd. Adviezen die zijn school allang uitvoert. Het heeft alle –gogen en –logen in elk geval jaren van de straat gehouden. Het kind huppelt verder. Eindelijk bevrijd van testjes, oordelen, blikken, beoordelingen, vermoedens, verwachtingen.

Een kind als zovele. Een kind als geen ander. Ons bijzondere kind. Hij mag zijn wie hij is.

Reacties

reacties


1.340 views | Geschreven door

Over de auteur

Oprichter van OudersOnderling en journalist, tekstschrijver en redacteur bij De Schrijfzolder. Analyseert boodschappenbriefjes en verzamelt slechte slogans. Zoon en dochter. Afwijking: pareidolia.

9 reacties

  1. Johan Koning

    Tja, oordelen. Ik weet nog goed dat we onze zoon na zijn eerste dag op de peuterspeelzaal ophaalden. Kortweg kwam de reactie van de psz-juf op het volgende neer: het zou haar niet verbazen als zoonlief autistisch zou zijn. Na 2,5 uur had mevrouw dat even geconcludeerd.
    Kijk, als het zo zou zijn, dan is dat maar zo. Maar dit zijn geen berichten die je na zo’n eerste dag wilt horen. Zoon is zoon, zoals hij is. Klaar, over, uit. Het is jammer dat anderen er ook het hunne van denken.

    Geniet vooral van je kind zoals hij of zij is. Dat is het belangrijkste.

    • Esther

      Dat doen we ook zeker! We hebben ons nooit gestoord aan wat er allemaal is vermoed en bedacht. Hij zou PDD-NOS hebben, ADHD, DCD, noem maar op, een IQ van 71. Nu blijkt hij een normaal IQ te hebben, een slechte concentratie, en hij is wat jonger dan zijn kalenderleeftijd, maar niets wat een officieel label heeft, en niets wat in de loop der jaren niet voorbij kan gaan.

  2. Ton Kloppenborg

    Mijn oudste. Zoon van Utrechtse ouders, toen wonend in Nieuwegein.
    Bij het eerste tien-minutengesprek, eerste klas lagere school: “Het is een echte Fries!”
    “Hoezo?”
    “Hij wil alles altijd op zijn eigen manier.”
    “Maar hoezo Fries?”
    “Nou, Douwe is toch een Friese naam en Friezen zijn toch altijd eigenwijs?”

  3. Evelyne Hermans (@EefHermans)

    Het tijdperk van de etiketten, het is bijna raar als je kind er géén heeft. Toen ik eens met mijn, toen 5 maanden oude, dochter bij het consultatiebureau was en zij geen zin had om een speeltje van links naar rechts te volgen, werd ook het woord ‘autisme’ gebruikt. In plaats van ‘eigenwijs’, of ‘moe’. Fijn dat jullie je kind nu eindelijk zichzelf kunnen laten zijn.

    • Esther

      Herkenbaar! Onze zoon vond het zo spannend dat hij dat bij de revalidatiearts moest doen, dat het niet lukte. Waarop er meteen een hersenafwijking werd geconstateerd en een oogafwijking. Er bleek na andere onderzoekjes niets aan de hand te zijn. En thuis kon hij het wel 🙂

  4. tinekehoningh

    Soms denk ik wel eens dat we mega-doorslaan in Het Willen Begrijpen waarom kinderen/jongeren/mensen iets doen. Waar komt dat toch vandaan? Het is bijna alsof er maar één einddoel van de opvoeding mag zijn: een kind dat x,y,z. En als een kind iets anders doet of reageert, krijgt hij een rugzakje, stappenplan en route uitgestippeld om daar toch nog min of meer te belanden. Hak. Duw. Maaiveld in.
    Saai. Niet eerlijk. En vaak verdrietig.

    • Esther

      Ik ben het met je eens, het is totaal doorgeslagen. Ik zal eerlijk gezegd blij zijn als deze schoolperiode voorbij is. Ik geniet er niet van, omdat er zoveel gedoe is. Daarentegen geniet ik enorm van mijn kind, die zich niet uit het veld laat slaan door dit alles.

  5. judith

    In mijn ervaring is een etiket niet perse negatief, het kan ook heel veel verduidelijken naar de omgeving. Ik denk vaak aan die kinderen die vroeger niet mee konden komen op school en naar de LOMschool moesten. Tegenwoordig hadden ze een etiket gekregen en hulp.

    Maar Esther, begrijp me goed, geen etiket is altijd nog fijner…Jouw zoon komt er wel en past niet meteen in een hokje. Persoonlijk vind ik dat de boeiendste mensen!