“Als ik 6 jaar ben.”
Dat was het antwoord van zoonlief toen ik hem na één van onze vele eet-discussies vroeg wanneer hij dán groente ging eten.

Sinds 17 mei is hij 6 jaar. En ik wil niet zeggen dat hij als een blad aan een boom is omgedraaid, maar de vorderingen zijn verwonderlijk, fascinerend en bovenal fantastisch om mee te maken.

rabarber-kleinZoals ik al eens aangaf in een comment op het verhaal van Mascha: zoonlief en groente is geen goede combinatie. We hebben alles geprobeerd, of in ieder geval veel, maar hij weigerde lange tijd categorisch groente tot zich te nemen. Of het nu met dwang was (het ouderwetse “Je blijft maar net zolang zitten tot je het op hebt”) of in overleg (“het is écht gezonder voor je”): hij wilde niet.

En dat terwijl hij in de Olvarit-tijd rustig alles wegkaande. En zeg nu eerlijk, die potjesprut is toch niet te kanen?

Van een aantal mensen (in ieder geval Pims juf) kregen we het advies: laat het gaan. Het zou vanzelf wel komen. En hij zei het zelf immers ook? Afijn: we lieten het los. Gewoon geen groente en fruit meer, hoe vervelend we het ook vonden. Een appeltje mee naar school, daar waren we al blij mee.

Toen de grens van 5 naar 6 jaar was overschreden, herinnerde ik mijn vrouw fluisterend aan de belofte die Pim had gedaan. Verder schonken we er geen aandacht aan. Maar wat schetst onze verbazing? Meneer begon ineens zelf over groente. Hoe het zou smaken, hoe het in zijn mond zou voelen, hoe hij het kon doorslikken.

“Wat is dat?”, vroeg hij toen mijn vrouw in de keuken een rabarberpapje (of hoe heet dat?) aan het maken was. “Rabarber.”
-Mag ik dat proeven?
“Ja, maar natuurlijk!”

En hij proefde het! Zomaar. En hij begon te dansen. “Ik lust rabarber. Ik vind rabarber lekker! Mag ik nog wat?”

Sindsdien eet hij rabarber, is hij voorzichtig begonnen aan een nectarine (leve de zomer, in ieder geval als we de kalender bekijken), perste hij zelfs sinaasappels en dronk ervan. Hij geeft zich nog niet helemaal gewonnen, maar we mogen stiekem een beetje spreken van een rabarber-revolutie.

Ook weer mooi om mee te maken! En geinig dat hij juist met rabarber begint, een groente die zijn vader absoluut niet lust. Wedden dat hij straks ook nog bananen gaat eten?

Reacties

reacties


1.287 views | Geschreven door

Over de auteur

Freelance tekstschrijver

Freelance tekstschrijver (onder de naam LetterLuck | tekst voor u). Maar bovenal man van Audrey en vader van Pim (2007) en Femke (2009). Mag op Ouders Onderling schrijven en adjunct-hoofdredacteur spelen. Vervult voor heel Content Collective de rol van eindredact(z)eur. Chronisch Gronings, maar al jaren wonend in prachtig Twente.