knikkerpotNu doe ik dat wel vaker, maar laatst had ik een extra reden om pannenkoeken te bakken. Zoon en dochter hadden het namelijk gepresteerd om hun knikkerpot vol te krijgen. En de afspraak was, dat ik dan aan het bakken zou gaan. Hadden ze zelf uitgekozen.

Knikkerpot? Knikkerpot? Is het alweer knikkertijd, dan?
Jazeker. Bij ons in huis is het al een paar maanden knikkertijd. Dat zit zo: als zoon en/of dochter iets goed doen, dan mogen ze een knikker in de pot stoppen. Is die pot vol, dan mogen ze als beloning kiezen wat we gaan eten.

Maar: natuurlijk kunnen ze ook knikkers verliezen. Een keer niet luisteren? Ruzie maken? Knikker uit de pot!

Toch blijft het vooral een beloningssysteem. En de stimulans werkt. Sinds we de knikkerpot na de zomervakantie introduceerden, zijn onze twee belhamels een stuk actiever. Ze ruimen hun spullen op! Ze helpen mee met tafeldekken! Ze staan soms zelfs zomaar hun tanden te poetsen voor het slapengaan, zonder dat wij erom vroegen!

Onvoorstelbaar, wat kan het stimuleren met een paar knikkers veel doen. Het lijkt soms wel het echte leven, dat opvoeden.

Het volgende knikkerdoel is trouwens ook alweer gesteld: eten bij De Gouden Bogen.

Reacties

reacties


2.523 views | Geschreven door

Over de auteur

Freelance tekstschrijver

Freelance tekstschrijver (onder de naam LetterLuck | tekst voor u). Maar bovenal man van Audrey en vader van Pim (2007) en Femke (2009). Mag op Ouders Onderling schrijven en adjunct-hoofdredacteur spelen. Vervult voor heel Content Collective de rol van eindredact(z)eur. Chronisch Gronings, maar al jaren wonend in prachtig Twente.