De jaarlaagouderraad van jaarlaag 5 – waar mijn zoon in zit – vergadert. Een vader neemt het woord. Hij is psycholoog en heeft zich beroepsmatig verdiept in de gevolgen van ICT voor lichaam en geest. Die zijn huiveringwekkend: overgewicht, minder snel denken, concentratiegebrek, verminderde sociale vaardigheden, neiging tot compulsief gebruik … En hij gaat door, minutieus, tot hij de hele rij die drie pagina’s van zijn A5 opschrijfboekje beslaat, heeft voorgelezen. Dan kijkt hij om zich heen. Weet de school dit wel?

De andere ouders kijken hem met veel begrip en herkenning aan. Ja, een moeder heeft haar zoon inderdaad wel eens ’s nachts om half vier betrapt toen hij op de laptop een gedownloade film zat te kijken. In de herfstvakantie, dat wel. En een vader maakt zich zorgen over het game-gedrag van zijn zoon. Een andere moeder ergert zich aan het continue Whats-appen van haar dochter.

Ik zit erbij en voel me beschuldigd. De kloof met deze ouders lijkt breder dan die met hun kinderen. De gevolgen van ICT? Is dat tekstverwerken, programmeren, Uitzending Gemist kijken, social media volgen, gaming, woordjes leren? Welk sociaal en werkend of studerend mens heeft niet minstens twaalf uur per dag een computer, tablet of smartphone onder handbereik?

Mijn dochter is alleen in de uren dat ze slaapt, niet actief op social media. Mijn andere dochter ontspant zich door filmpjes van Amika op de laptop te kijken. En mijn zoon heeft een periode wel twee, drie uur per dag gegamed. Nu kijkt hij nauwelijks nog om naar zijn games. Hij is door dat gamen wel geïnteresseerd geraakt in geschiedenis en religies. Ik heb me nooit zorgen gemaakt en greep niet in.

Vorige week Whats-appte mijn zoon van 17 een foto. De cover van de Donkere Kamer van Damokles, van Willem Frederik Hermans. ‘Yes! We hebben allemaal dit boek gekregen op school. Wilde ik al lang lezen’, kwam meteen daarna als berichtje. Hij zit al de hele avond te lezen. Onbereikbaar voor de echte wereld. Geobsedeerd door de pagina’s. Vertoont geen enkel sociaal gedrag. Geen lichaamsbeweging. Compulsief leesgedrag, zeg maar.

Reacties

reacties


471 views | Geschreven door

7 reacties

  1. mirjamvanzelst

    Leuk stuk. Ben het er wel mee eens. Mijn dochter is pas zeven maar ik heb nu al door dat de theorie en de praktijk soms ver uit elkaar liggen. Ik was vast van plan haar computergebruik binnen de perken te houden met strenge regels van ‘maximaal een uur per dag’. Wat blijkt: ze heeft een hekel aan de computer en moet sterk gestimuleerd worden om dan in ieder geval een beetje te leren hoe die dingen werken…
    Overigens: leuk initiatief en ik wil best mee bloggen als dat zomaar kan. Ik heb een eigen blog, maar daar wil ik niet te veel schrijven over mijn dochter want dat kan niet iedereen even veel waarderen. Heb nog wel wat verhaaltjes liggen…

  2. Tefke van Dijk

    Heel goed, Liesbeth. Terwijl ik dit schrijf, speelt mijn zoon van 7 educatief-verantwoorde spelletjes op de iPad. Hij groeit ermee op en dat is maar goed ook. Zolang ik hem kan begeleiden in de wereld van IT en (enigszins) weet wat hij doet, maak ik me geen zorgen.

    • Liesbeth van der Heijden

      Wat een geweldig filmpje, Marjolijn! Het zegt precies wat ik bedoelde. Bedankt!

  3. Liesbeth van der Heijden

    Dat is dus ook mijn ervaring, Tefke, een relaxte houding werkt het beste.
    En wat bijzonder, Mirjam, dat jouw dochter niets van de computer wil weten. Die zorg zullen weinig ouders hebben!

  4. peterzunneberg

    Had je verhaal vandaag nog open staan op mijn computer toen mijn zoon er even bij wilde. Toen hij klaar was kwam hij naar me toe. ‘Wat een mooi verhaal was dat, Compulsief, op jullie site.’ Dat vond ik zelf ook al, maar dat het hem aansprak vond ik helemaal bijzonder

  5. maschaboelaars

    Mooi en herkenbaar. Fijn ook dat ik me dus geen zorgen hoef te maken over het gedrag van mijn kids en van mijzelf 😉